donderdag 5 juni 2014

bewondering

Als meisje van een jaar of twaalf dacht ik weleens na over hoe het later zal zijn als ik groot ben…

Ik zag mezelf wel wonen in een huisje vlakbij zee met een hond en katten en natuurlijk een tuinhuisje…

In dat tuinhuisje zat ik boeken te schrijven en maakte ik er mooie tekeningen bij. Natuurlijk was ik in dat tuinhuisje van alle gemakken voorzien. Ow ja.. en die hond was een Duitse Dog die de krant bij me bracht J

De werkelijkheid is een beetje anders geworden haha. Geen huisje aan zee, wel katten, geen tuinhuisje, geen Duitse Dog en al helemaal geen boeken schrijven.
Om een boek te kunnen schrijven heb je namelijk nogal wat nodig.
Hetzij: of levenservaring, of fantasie, of kennis.
Dan nog het talent om e.e.a. pakkend op papier te zetten.

Bewondering heb ik dus voor diegene die het durft door te zetten.
(natuurlijk kan dat ook zonder tuinhuisje… hihi)


    (bron: internet)

Emmy Hougee woont net als ik in Sliedrecht.
Zij schreef meerdere boeken.
Het boek: Dat heb ik ook weer
Heb ik gelezen, vol humor J een echte aanrader.
Natuurlijk wilde ik vriendjes met haar worden op Facebook want ik bewonder haar.
Samenvatting:
Als je familie van plan is om je in een winkelwagentje naar de eerste hulp te vervoeren of als je geld wilt wisselen en per ongeluk een station binnenrijdt, ontstaan er ongewild grappige situaties. Hilarisch wordt het als opa niet meer uit het bad kan of oma met een hamer van de wc moet worden bevrijd. Deze en nog veel meer verhalen worden in dit boek op zeer humoristische wijze beschreven.

Nina Blom schreef: Je bent een verschrikkelijk kind
Haar waargebeurde verhaal sprak me zo aan dat ik het boek heb besteld.
Natuurlijk wilde ik vriendjes met haar worden op Facebook want ik bewonder haar.
Samenvatting:
"Je bent een verschrikkelijk kind, hoor je?" Ze stak haar tong uit en
beet erop. Dat deed ze altijd als ze krankzinnig werd.

Nina groeide op in een gezin met haar drie jaar oudere zus. Nina was een vrolijk kind, vol levenslust, maar ze werd veel thuis gehouden omdat ze volgens haar moeder vaak ziek was. Achter gesloten deuren werd Nina jarenlang op gruwelijke wijze ziek gemaakt. Nina's ouders spraken over euthanasie. "Een hond hadden we al lang laten afmaken", aldus haar vader.
 
Kelly Petrie is onze dochter.
Met haar was ik natuurlijk al vriendjes op Facebook J
Zij beschreef haar waargebeurde verhaal over haar eetstoornis en onze gezins situatie ten tijde van.
Een positief boek over het gevecht tegen deze slopende ziekte.
Samenvatting:
Ijskoude jaren vertelt het verhaal van Kelly, een meid in de bloei van haar leven, in gevecht tegen een eetstoornis. Wat begint met een voorzichtige lijnpoging, mondt uit in een levensbedreigend ondergewicht. Geobsedeerd door eten, en dan vooral niet eten. Haar ouders raken bezorgd en na een afspraak met de huisarts, volgt een opname in het ziekenhuis. Met behulp van therapie met lotgenoten en een strak voedingsprogramma, klimt ze er langzaam weer bovenop. Een gedetailleerd en indrukwekkend levensverhaal waarin wordt verteld wat een eetstoornis met iemand kan doen en hoe het iemands leven en omgeving beïnvloedt.

Een aantal bloggers brengen ook boekjes uit, over creativiteit veelal en die zijn erg leuk. Ook daarvan heb ik al het een en ander.
Nu denk ik begrepen te hebben dat Esther van het blog Espiratie ook een boek gaat schrijven over haar nog niet zolang geleden overleden hond Bjorn. In haar post schreef ze al vaak zo aandoenlijk over haar honden en andere dieren dat ik het gevoel kreeg ze echt te kennen en zat soms met een dikke keel en door tranen geroerd achter m’n beeldscherm.
Esther heeft een tuinderij waarbij ze werkt met jongeren die een autistische aandoening hebben.
Als het dus echt waar is dat Esther een boek schrijft ben ik de 1e die het gaat kopen.
Met Esther ben ik al vriendjes op Facebook J

Dan rest mij nog te melden dat het mij op creatief gebied wat tegen zit.
Ik laat borden vallen, smijt taarten op de grond, en dat soort ongein .. Er zijn ergere dingen denken we dan maar. Heb alles even opgeborgen en ga opruiming houden zodat als ik mijn geduld weer heb gevonden het weer kan oppakken.



 mijn sinaasappel/kersen kwarktaart..... Ook Sally had er geen trek meer in :-)











Iedereen weer een zonnig weekeinde gewenst. 


Liefs,


17 opmerkingen:

  1. Dappere vrouwen met boeiende verhalen, ik hou er ook van!
    En wat zonde van je taart... Misschien voor komend weekend een ijstaartje?
    Liefs Marieke

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ook jij zou zomaar een humoristisch boek kunene schtijven, zoals je het omschrijft is het gelijk herkenbaar
    Fijn weekend

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat toevallig: wij hadden vroeger thuis een tuinhuis (niet zo mooi als op jouw foto), mijn vader had daarin een hoekje voor mij vrijgemaakt en daar stond een geïmproviseerd houten bankje met zelfgemaakte kussens erbij. Toen al zette ik er altijd een vers boeketje bij. En toen zat ik daar voortdurend te schrijven in mijn puberjaren. Veel dagboeken, maar ook wel af en toe een verhaal.

    Nu nog schrijf ik erg graag. Mijn absolute droom is een roman uitbrengen. Het plot ervan heb ik al vele jaren in mijn hoofd. De tekst? Tot op heden een paar losse flarden. Helder en tegelijk mooi schrijven is best wel moeilijk en vraagt immens veel tijd. Telkens opnieuw neem ik me voor een sabbatical te nemen om te schrijven, maar voorlopig lukt dat niet. Ooit hoop ik eraan te beginnen.

    Wat dapper en knap van Kelly om een boek te schrijven. Je bent vast trots op haar dat ze helemaal erdoorheen is gekomen. Vermoedelijk zit jouw steun daar wel ergens tussen.

    Eén ding begrijp ik niet echt. Waarom gooi je met taarten? Waren ze niet lekker? Arme Sally, ze heeft het toch zien aankomen, he? Of suisde de taart heel onverwacht over haar hoofdje heen?

    En wat de creativiteit betreft: in jouw geval kan die alleen maar vlug terugkomen!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Dat we toch beide op dezelfde dag over dromen en verwachtingen van ons als jong meisje schrijven!
    Wat een schattig (tuin)huisje. Daar wil ik wel wonen met een stuk of tig katten.
    Ga van het weekend maar eens heerlijk niets doen. De mannen koken wel voor je.
    Prettig pinksterweekend.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Wat een mooi en lief bericht. En ik weet..fantasie heb je genoeg!! Ook kan je heel boeiend schrijven! Het moet bij jou alleen niet te lang duren..kort maar krachtig..dat ben jij!! Ik zeg een gedichten bundel!! Dat is echt wat voor jou!!! Maak ik de tekeningetjes!! Ik zeg gewoon doen mijn lieve, mooie, gekke, taartsmijtende mama!!!..dikke kus

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Hey gekke lieverd dan is het nu dus een tijd om lekker een boek te lezen in plaafs van lekker creatief te zijn. En wie weet moet je gewoon eens de stoute schoenen aantrekken en iedere dag een bladzijde schrijven...waarover moet je dan maar even aan je fantasie over laten ;).
    Ennuh die creativiteit die komt vanzelf wel weer, nu effe lekker niet.
    Wat knap van Kelly dat ze een boek heeft geschreven! Je zult wel een trotse mama zijn! Och dat was je allang ;) hihihi. Dikke knuffels!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ik dacht vroeger op de middelbare school ook dat ik wel een boek kon schrijven. De waarheid is dat dat niet waar is maar ik wel super graag boeken lees. En voor wat betreft je creativiteit die komt wel weer terug, zolang je maar niet nog meer taarten daarvoor door de kamer hoeft te gooien. Lieve groetjes Tinie

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Ach, wat een idyllisch tuinhuisje! Daar zou je speciaal een schrijfdroom bij ontwikkelen.
    Als jong meisje droomde ik er ook van om schrijfster te worden, maar echt hardop durfde ik dat niet te zeggen. Het werd ook niet als 'echt beroep' gezien.
    Twee jaar geleden ging ik de uitdaging aan, zoals je weet, door het boek te schrijven op een blog. En nu is het manuscript klaar! Ik moet het nog verder perfectioneren, maar ja, tijd....

    Jammer van die taart.
    En het werk lezen van een ander, ipv het zelf te schrijven, is ook heel leuk!

    Hartelijke groet,
    Anita Willems

    Moordinhetblairhouse.blogspot.nl

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Ik bewonder je dochter dat ze een boek heeft kunnen schrijven over zo iets persoonlijks en moeilijks... Amai...
    En ps - je bent niet de enige die er vroeger vast van overtuigd was een boek te schrijven "later".. Het later is bij mij intussen ook al het "nu" geworden, maar een boek is er nooit gekomen... Dedju ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Oei, ik las (vooral voordat ik aan haken begon, hihi) veel, maar heb nooit de ambitie gehad om zelf wat te gaan schrijven. Op een vroeger weblog na en mijn huidige berichtjes op google+ en facebook... Maar zeg nooit nooit, je dochter is je al voorgegaan! :) ik heb haar boek trouwens ook gelezen (geruild met een andere blogleester). M'n schoonzusje had ook jaren een eetstoornis en dat heb ik van dichtbij meegemaakt dus ik was nieuwsgierig. Ik vind het heel knap dat je over zoiets persoonlijke en op zo jonge leeftijd al zo kunt schrijven!
    En wat taartgooien betreft: daar zou ik me ook niet in willen specialiseren, hihi. Ik eet ze liever op! :) maar dat doe jij hopelijk ook liever...
    Groetjes!

    BeantwoordenVerwijderen
  11. O doe mij ook zo'n tuinhuisje!! Komt de inspiratie vanzelf! En jij doe lekker rustig aan, geniet van de zon en wie weet lukt volgende week alles beter. ;-) XX Esther

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Dank je voor de boekentips. Ik zat mij juist te bedenken wat een geschikt zomerexemplaar zou kunnen zijn.

    BeantwoordenVerwijderen
  13. mooi blogje, ben mensen aan het bezoeken, af en toe moet ook zo leer je ook andere haaksters leren kennen en hun haakwerk zien...ik vondt u via andere haakster...ik zal zeker meer gaan bezoeken groetjes

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Heb vandaag de fles met olijfolie stuk laten vallen.
    Ook niet grappig.

    Net op de dagen dat ik niet toekom aan leuke dingen voor mijzelf...
    Wat gaat er dan eigenlijk voor?
    O ja.....de was, eten koken, ramen lappen, verjaardagsboodschappen...

    Morgen is er weer een nieuwe dag.
    Dan toch het prioriteitslijstje opnieuw gaan indelen.

    Haken, koffie drinken, lang rondje met de hond, bloemen knippen uit de tuin.
    Veel leuker toch?

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Dapper van je dochter dat ze een boek schrijft. Met jouw ervaring kun je anderen weer helpen. Het is voor het gezin ook zwaar om een (psychisch) ziek kind te hebben. Mijn zoon maakte een jarenlange depressie door. Het bloggen heeft mij uit een dip gehaald, er kwam op creatief gebied niets meer uit handen. Door de enthousiaste reacties kreeg ik weer zin om bezig te gaan.
    Maarreh, heb je het te druk ofzo dat je aan het smijten bent? Bij mij werkt dat altijd wel zo! ;-)
    Groetjes, Marijke

    BeantwoordenVerwijderen
  16. klopt Ellen ik ben in de vakantie begonnen, niet makkelijk maar wel mooi en wat lief dat je de eerste koper gaat worden XXX

    BeantwoordenVerwijderen
  17. Ik heb hier soms ook van die dagen dat ik dingen uit mijn handen laat vallen, omstoot, struikel etc. Ik roep dan altijd "Is het vandaag weer Nationale valdag? Zo'n leuk tuinhuisje: ik droom er ook van. Lijkt me zo heerlijk! Pascale X

    BeantwoordenVerwijderen