vrijdag 6 september 2013

Kattenvrouwtje

Kattenvrouwtje.


Het was ergens in 1979 toen ik met mijn vriend (nu mijn man) wat te laat bij zijn ouders binnen kwam. 
Verontschuldigend omdat we te laat waren zei mijn man tegen zijn vader: Sorry hoor maar zij zag weer een ‘zielige kat’. 
Waarop zijn vader naar mij toe reageerde met: Je lijkt het kattenvrouwtje wel !! 
Ik : ow ? en wie is dat dan wel ? 
Waarop zijn vader zei: Dat vrouwtje bij het rusthuis die voert daar alle katten.. 
Ik : haha ow.. de appel valt niet ver van de boom want dat is mijn oma. Mijn toekomstige schoonvader schudde zijn wijze hoofd en keek me aan alsof ik geen verstand had :-)

Voordat mijn oma in een rusthuis terecht kwam, woonde ze in een oud vervallen stoep huisje. Ik kan me nog herinneren dat ik er iedere Zaterdag naar toe ging omdat we dan samen naar de HEMA gingen en ik natuurlijk altijd wel een cadeautje kreeg. 
Wel jammer dat mijn moeder geen goede band had met mijn oma trouwens. In dat huisje zat ook opa altijd bij een kolenkachel en overal lagen kleedjes en op ieder kleedje lag een kat. 
In totaal had ze er destijds zestien. Ik was vier jaar toen ik een kitten heb gekregen van haar, een poes genaamd: Moppie. Steriliseren deed men toen niet. Moppie was zwart met wit en nog steeds en misschien wel daardoor heb ik een voorkeur voor zwarte en zwart met witte skatjes.
Ook Moppie werd niet gesteriliseerd en er was regelmatig een nestje. De katers waren niet bij ons huis weg te slaan. 
Eenmaal wat ouder geworden zag ik dat mijn moeder de kittens verdoofde met Ether en ze  in een theedoek deed en die dicht knoopte. Die theedoek was onderin verzwaard met stenen en daarbovenop zaten dan die kittens. Dat alles ging in een grote teil met water en zo verdronken die arme beestjes. Als kind vind je dat wel zielig en erg maar schik je je naar wat je ouders doen. Die kittens hoorde je uren later trouwens nog miauwen en soms heb ik er nachtmerries van.

Nog steeds ben ik dus gek op katten. Nestjes zijn niet meer nodig de asiels zitten overvol. Chippen, steriliseren kortom er hoeft geen leed te zijn.

Vandaag vond ik dus een verwaarloosd katje. Ze is opgehaald door de dieren ambulance en toen ik later belde hoe het ermee ging bleek dat ze al bij de dierenkliniek was om daar nagekeken te worden zodat ze de opvang in kon.
Erg mager, kale plekken en ontstoken oogjes. Ik had haar al Sidonia genoemd :-)
Mijn hart zei: HOUDEN 
Mijn verstand zei: naar de opvang...

In dat half uurtje dat ze hier was ging ik me al aan haar hechten.
Ze is speels en aanhankelijk.



Sidonia.. zie je hoe magertjes ze is ??

Nieuwe leden hartelijk welkom.
Als je ook een blog hebt en ik ben nog niet geweest
geef dan een berichtje dan kom ik eraan !


Iedereen een gezellig weekeinde,


Liefs,


21 opmerkingen:

  1. heb je gemist..leuk dat je weer bent..groetjes soraya

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ach, wat een zielig skatje. Volg je hart.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat een mooi verhaal... Wel vreselijk van die kittens; daar zou ik ook heel naar van worden....

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Och wat een dropje! Altijd moeilijk, he? Hart of verstand? Maar misschien mag het ook wel van het verstand.... ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Nou, zeker mager! Ik ben het met Greet eens, volg je hart :-).
    Fijn weekend,
    xx Gon

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Wat vreselijk van die kittens brrrr
    Verder een heerlijke verhaal en ik hoop dat Sidonia een wereldmandje vindt!
    X es

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Nou Ellen die zorg voor die poezen is er dus duidelijk door je oma met de paplepel ingegoten. Ik schrok wel van dat verhaal over die kittens die verdronken worden....slik.... Ik hou ook erg van katten, we hebben er 2 en we zijn dol op ze, ze horen echt bij het gezin. Tja en dan dat kleine magere katje, kan me goed voorstellen dat je die het liefste in je armen neemt en haar met liefde en aandacht er weer bovenop helpt. Een betere moeder kan ie niet krijgen denk ik. Maar goed, volgens mij heb je er al een aantal en je bent natuurlijk geen opvang. Lastig he om het dan los te laten. Ik hoop dat hij gauw een nieuw baasje zal vinden. Pascale X

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Vlug naar de opvang en Sidonia halen.
    Zo'n schatje laat je toch niet schieten,
    zeker niet als ze zo aanhankelijk is,
    zie ze kijken!

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Je liefde voor katten is mooi. Maar wat een akelige herinnering aan de kittens. Mijn moeder vertelt weleens soortgelijke verhalen van vroeger. Ik krijg er altijd de bibbers van. Gelukkig zijn de tijden wat dat betreft veranderd. En met sidonia komt het dankzij jou vast goed.

    Liefs,
    Rosalie

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Ik kan me voorstellen dat je hart zei: houden, een mooi beestje is het! Lief dat je haar gered hebt!

    BeantwoordenVerwijderen
  11. OMG ik moet dat kittenverhaal snel vergeten. Wat erg zeg! En het verhaal begon zo leuk haha!
    En Sidonia ziet er erg lief uit. Lastig he, als verstand en gevoel niet op één lijn liggen. Ik hoop dat ze snel een huisje vind :)

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Tranen bij dit verhaal...was niet nodig geweest, ook toen niet, snap dat je er soms nog nachtmerries van hebt.
    Lief dat je je over dit katje hebt ontfermd♥♥
    Letty/Elle-Bee

    BeantwoordenVerwijderen
  13. oooooh, en , stiekem terug gegaan om Sidonia op te halen?
    Ze ziet er heel lief uit <3 xxx

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Acht wat een magere kat, zielig hoor... In de opvang wordt ze ook wel goed opgevangen,, troost :-)

    Lieve groet,dinah

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Wat een mooi verhaal, op dat stukje van de kittens na. Koester de mooie herinneringen! Wat een knappert is sidonia, weer een goede daad verricht!

    BeantwoordenVerwijderen
  16. En ga je haar dan niet terug ophalen ???

    BeantwoordenVerwijderen
  17. ik ben mijn blog vrienden aan het bezoeken ...om te kijken hoe het met jullie gaat? we zijn allemaal druk met ons leven maar toch heb ik gekozen om af en toe langs te komen en hi zeggen

    ik wil hierbij u een hele fijne zondag en begin van de week toewensen
    groetjes...

    BeantwoordenVerwijderen
  18. wat een snoepie! Maar ik ken nog wel meer kattenvrouwtjes hoor ;-) volgens mij is het een veel voorkomend verschijnsel in onze familie

    BeantwoordenVerwijderen
  19. Perfecte naam voor dit lieve beestje ... is het je hart of je verstand geworden? Vaak moeilijke keuze hé x

    BeantwoordenVerwijderen