donderdag 31 januari 2013

emotie

Zal ik erover bloggen.. ik twijfel..
Het is mijn blog, ik kan schrijven wat ik wil...

--



Gisteren las ik het verhaal van Noofs, en was zo ontroerd dat de tranen over mijn gezicht biggelden. Het lezen daarvan en mijn eigen gedachten en verdriet hebben grotendeels m'n dag beheerst.

Juist toen het net een beetje over was sloeg ik de plaatselijke krant open en las het bericht dat de vrouw van de directeur van de basisschool waar onze kinderen les kregen afgelopen Zondag is overleden. (52 borstkanker)
en meteen zat ik weer in diezelfde roes. 

Herinneringen aan 4 jaar geleden toen mijn buuf / vriendin overleed aan darmkanker. Met haar ging ik gillend van de lach altijd diverse kringloop winkels af :-) altijd als ik aan haar denk komt er een glimlach :-) ze was nog maar 46 jaar, haar man overleed 3 maanden eerder aan borstvlies kanker. Ze lieten 2 dochters achter die nu wees zijn. De jongste was nog maar 17 jaar. 


Vorig jaar overleed mijn zus op 60 jarige leeftijd aan de gevolgen van M.S. en mijn ouders heb ik al 14 jaar niet meer.
Al die herinneringen maken dat je een beetje in jezelf gekeerd raakt.
Vandaag las ik de blog van Sil en wederom ben ik in dezelfde sfeer als gisteren, wat een drama heeft zij mee gemaakt.

Ieder mens heeft zo z'n eigen drama's en moet daarmee dealen. En als je denkt het kan niet erger.. dan is dat onjuist.. het kan altijd erger.

Lachen doen we, althans ikke hier vaak hoor :-) Het helpt me het bovenstaande op de achtergrond te laten geraken.
Dus ik krik mezelf op en probeer mijn gedachten te ordenen en de lol en humor weer overal van in te zien :-) 
maar
ik besef vandaag weer des te meer...
dat iedere dag een kadootje is




Wees lief voor elkaar

liefs, 




27 opmerkingen:

  1. Hee lieverd, wat dapper dat je dit hier wilt vertellen. Fijn dat je zo'n goede herinneringen hebt... Deze sombere dagen doen je vaker aan verdrietige dingen denken, vind ik. Binnenkort is het lente en is alles weer mooier en vrolijker! Maar het is goed om stil te staan bij je zegeningen, koppie omhoog hè! Dikke knuffel van mij

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Iedere dag is zeker een kadootje moppie!!!!

    Er uit halen wat we er uit kunnen halen en proberen zo bewust mogelijk van alles en vooral van iedereen te genieten!

    Dikke knuffffffffffffffff

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik begrijp je helemaal. Wat Moos zegt is waar. En dat probeer ik ook, ook al is het verdomde moeilijk soms. Knuf.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik voel met je mee hoor. Zit zelf ook ik de dip, dinsdag had ik een crematie van een hele lieve man (de schoonvader van mijn broer),gestorven aan asbestkanker. En elke dag denk ik aan mijn lieve nichtje die in september op 40-jarige leeftijd is gestorven. Ik ben een zeer gezegend iemand, heb een geweldig gezin, en allemaal gezond. Heb mijn beide ouders nog, mijn broer en zus, ik weet dat ik elke dag zoveel mogelijk eruit moet halen, maar het is niet altijd makkelijk.... Maar we gaan er weer voor, wat jij?!!
    Lieve groetjes van Ellebel

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ja, ik heb ook van die momenten dat sombere gedachten mij bespringen. De afgelopen week was er ook weer zo een, ik ben niet fit en dan ben je er vatbaarder voor. Het leven is vaak niet wat het zou moeten zijn. Wat mij enorm helpt is het geloof dat alles uiteindelijk anders zal worden. Ik geloof dat er een God is en dat er een nieuwe hemel en een nieuwe aarde komt. Ik hoef maar voor tijdelijk afscheid te nemen van mensen die mij lief zijn en ik krijg kracht voor elke dag. Dat heb ik hard nodig, er zijn veel zorgen in ons gezin. En gelukkig ook veel om van te genieten. Mijn creativiteit ben ik heel dankbaar voor, daar haal ik veel energie uit.
    Sterkte hoor!!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Kippenvel!
    Ik sla even een virtuele arm om je heen.
    Lieve groet,

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Tja wat moet ik schrijven :-( Het leven is vaak ook geen feest, ik denk dat iedereen dat weet maar met de jaren lijkt het wel of je steeds meer mensen moet laten gaan.
    Hier een dikke knuffel en een beetje ☼ zon.

    Lieve groet, dinah

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Och lieverd goed dat je het van je afschrijft en het is zo herkenbaar, het kan je gewoon even aanvliegen allemaal...ik heb het soms ook ineens...getriggerd door iets wat je leest, ziet of hoort of door bepaalde muziek..ineens denk je dan aan degenen die jou zo lief zijn, aan degenen waar je al veels te vroeg afscheid van hebt moeten nemen of die het zo moeilijk hebben...ik laat het dan gewoon maar even gebeuren, een lekkere jankbui...diepe zucht en we gaan weer verder, we moeten verder ...vooruitkijkend blijven naar de mooie en positieve dingen van het leven, er is nog zoveel om van te genieten, maar soms hangt daar even een gordijntje voor en zie je het wat minder...op een gegeven moment gaat dat gordijntje heus weer open. Dikke knuffel!! Maddy

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Soms vraag je je wel eens af hoeveel een mens op zijn bordje kan hebben; heel veel kennelijk.
    Mooi dat je jezelf staande kunt houden door te proberen te genieten, maar ja, kwijt raak je het niet. Dat geeft ook niet, want je hebt het ook niet ongedaan kunnen maken, in geen van de gevallen. Logisch dat er soms iets knapt in je. Lekker laten gaan, dan kun je daarna weer beter rechtop staan. Sterkte (al bedoel ik daar niet mee dat je je sterk moet voordoen, maar dat je je gesterkt voelt door medeleven)

    BeantwoordenVerwijderen
  10. ppffff erg hoor wie jij allemaal hebt verloren,ik heb afgelopen zomer mijn moeder moeten begraven,nou dat gaat je niet in de koude kleren zitten, hoe vaak hoor je wel niet dat die kanker heeft of die,echt heel veel,het maakt mij erg bang.

    sterkte hoor

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Je hebt een hele mooie persoonlijke post geschreven, open, emotioneel en tegelijk ook relativerend.
    Op enig moment in ons leven krijgen we allemaal te maken met leed,pijn en verdriet, de één wat voeger de ander wat later in zijn leven, de één héél dichtbij de ander wat verder weg...
    Zou fijn zijn als iedereen jouw zienswijze zou delen, want inderdaad is iedere dag opnieuw een geschenk en met lief zijn voor elkaar wordt het leven zoveel fijner!
    Dank je wel.
    Lieve groet,
    Letty

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Wat een mooie blog heb je geschreven!
    laten we vandaag inderdaad genieten, de zon doet een dappere poging en ik ook.

    lieve groet,Sil

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Ja verschrikkelijk als mensen relatief jong aan zo'n ziekte overlijden en ik kan me voorstellen dat je dat aangrijpt!
    Dikke knuffel en hopelijk doet het huilen je even goed, af en toe moet dat ook gebeuren!

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Inderdaad: pluk de dag! Of zelfs de minuut soms....
    Verdrietig allemaal zeg, wat je hebt meegemaakt....heftige dingen ook hè?
    Ga dapper zo door, liefs van Mirjam.

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Als ik van die verhalen lees wordt ik ook altijd even stil...dat kan je zo naar je hart grijpen vind ik! Je hebt gelijk, we moeten blij zijn dat we hier zijn en genieten van elk moment! Wat kan je dat zo mooi omschrijven...prachtig tekstje...
    groetjes
    Emilia

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Ik herken de gevoelens, dat het je ook zo kan bezighouden op een dag.
    Probeer de dag altijd met een positief dingetje af te sluiten..probeer.. Knap verwoord in je blog.
    Geef je een dikke knufff
    Hester

    BeantwoordenVerwijderen
  17. wat knap verwoord heb je dit zeg.....daar krijg ik nu ff een brokkie van in de keel

    lieve groet jenneke

    BeantwoordenVerwijderen
  18. My dear,
    it´s hard to let loose, i know it by my own. I got breastcancer in the age of 34. Too soon i think.
    Breastcancer is the background of my blog
    http://gobunt.blogspot.de/p/why-this-blog.html
    It is possible to translate my blog and read more in the tabs.
    Faith-Love-Hope is for giving support to all the survivors.
    Today i am 38. Now i can live the day, a big help is my dog, but it took a long time to accept a little, that it can be the end every day. I think when i have to go, god needs a further angel much more in heaven than on earth. Up to that day i stay as an angel here.
    A big hug for you and your posting - it´s your blog ;o)) and you have no reason for shame.
    XX, Martina♥

    BeantwoordenVerwijderen
  19. Fijn dat je het gedeeld hebt....ik had bij de blog van Noofs ook tranen. Het was een voor mij herkenbaar verhaal ook mijn moeder overkwam het 3 jaar geleden.
    En ook zij is er nog...maar de angst was weer even voelbaar.

    BeantwoordenVerwijderen
  20. Even een dikke knuffel, omdat dat soms gewoon genoeg is. Morgen weer lol. X.

    BeantwoordenVerwijderen
  21. Zo, die komt aan! Wat dapper van je dat je het met ons wil, en kan, delen. Het maakt mij inderdaad weer meer bewust van wat ik heb. Het is al avond en terwijl ik je blog lees besef ik mij dat ik vandaag weer te weinig heb genoten. Misschien morgen....

    BeantwoordenVerwijderen
  22. Herkenbaar en sluit me helemaal aan bij je laatste woorden. Met mijn *pluk de dag momenten* probeer ik mezelf te stimuleren zo goed mogelijk te leven in het hier en nu. Het leven is zo mooi, maar helaas voor velen ook te kort.

    Lieve groetjes,
    Rosalie

    BeantwoordenVerwijderen
  23. Heel herkenbaar en het is echt goed om bewust te leven , vandaag en niet "later"...

    BeantwoordenVerwijderen
  24. wow da's een boel inderdaad om verdrietig over te zijn. Ongelofelijk he soms waarom dat soort dingen nou moeten gebeuren. Gelukkig blijven de fijne herinneringen wel voor altijd, die kan niemand van je afnemen.
    Vrolijk zijn en lekker lachen is het beste middel om op de been te blijven. Fijn dat dat zo goed lukt.
    x

    BeantwoordenVerwijderen
  25. Wat is er veel verdriet in de wereld he? Vreselijk het verhaal van je buurvrouw, die jonge kinderen die al wees zijn... je eigen verdriet om je familie. Dan valt het niet altijd mee om te blijven lachen, maar het is inderdada het beste medicijn tegen verdriet. Sterkte!

    BeantwoordenVerwijderen